Posts Tagged ‘historia Polski’
Po wydarzeniach czerwca 56′
Wydarzenia poznańskiego strajku z czerwca 1956 roku nie przeszły bez konsekwencji dla późniejszej historii Polski i samego miasta.
Rewolta odbiła się przecież głośnym echem, zarówno w kraju jak i na całym świecie. Przyczyną strajków, zapoczątkowanych w Zakładach Cegielskiego w Poznaniu była ekonomiczna niestałość i słabość komunistycznego systemu gospodarczego i politycznego. Krwawe stłumione demonstracje i zamieszki rozgrywające się końcem czerwca na poznańskich ulicach okazały się niemałym szokiem tak samo dla władz państwowych, jak i samych mieszkańców i robotników.
Nie można nie zauważyć faktu, iż poznańskie wydarzenia z 1956 stały się siłą sprawdzą i napędem stopniowej demokratyzacji kraju. Dzięki temu, co działo się w czerwcu, społeczeństwo mogło dojrzeć po późniejszych, październikowych wydarzeń, które w efekcie doprowadziły do tak zwanej odwilży politycznej.
Przebieg powstania czerwcowego okazał się brzemiennym w skutki dla ówczesnej władzy, bowiem podważył fundamenty komunistycznej polityki i gospodarki wewnętrznej. Coraz bardziej świadome swojej siły masy cywilnej ludności powoli zaczęły dojrzewać do podejmowania świadomych, odpowiedzialnych decyzji, mających na celu wyzwolenie Polski spod jarzma totalitarnego ustroju, który nie znosiła żadnego przejawu niezadowolenia, o sprzeciwie nie wspominając.
Na wskutek robotniczych demonstracji w Wielkopolsce, patria zmuszona była do rezygnacji z części ideologicznych postulatów. Skupiła się tym samym na realizacji planów politycznych, wybierając na sekretarza Komitetu Centralnego PZPR Władysława Gomułkę, komunistycznego więźnia stalinowskiego.
Czerwiec 56′ doprowadził w efekcie do zaistnienia pewnego, skromnego jeszcze, choć już widocznego kulturalnego pluralizmu. W zakresie życia społecznego najważniejszymi zmianami było niewątpliwie poszerzenie swobody w nauce i prywatyzacja rolnictwa. Na mocy Dekretu Rady Państwa poszerzono również zakres uprawnień dla duchowieństwa katolickiego, zwolniono też kardynała Stefana Wyszyńskiego z internowania.
Uczestnicy Powstania w czerwcu 56`
Wszyscy uczestnicy pamiętnych demonstracji poznańskich z 28 czerwca 1956, robotnicy i ludność cywilna, bez wątpienia przeszli do historii jako bojownicy o sprawę polską i dziejową sprawiedliwość.
Strajk rozpoczęli w czwartek, 28 czerwca pracownicy Zakładów Przemysłu Metalowego Hipolita Cegielskiego w Poznaniu, produkujących silniki okrętowe, lokomotywy i wagony kolejowe. Wyszli oni na ulice miasta, by w pokojowy sposób zamanifestować niegodne warunki, w jakich się znaleźli. Domagano się bowiem obniżenia cen towarów i podniesienia płac dla robotników miejskich zakładów pracy.
Uczestnicy poznańskiej rewolty udali się najpierw pod gmach Prezydium Miejskiej Rady Narodowej, by tam pikietować. Jednakże władze zarządziły użycie przeciwko demonstrującym użycie broni i wyprowadzenie czołgów, co doprowadziło do krwawych i brutalnych zamieszek. Do pacyfikacji miasta powołano prawie tysiąc żołnierzy, 350 ciężkich pojazdów pancernych oraz 31 dział. Wojsko prowadziło zażarte walki na ulicach Poznania z praktycznie nie uzbrojoną ludnością, która dysponowała jedynie 250 sztukami broni. Uczestnikom powstania udało się co prawda opanować dwa czołgi, z których usiłowali ostrzeliwać Wojewódzki Urząd Bezpieczeństwa Publicznego, jednakże ten sukces okazał się zbyt nikłą szansą na powodzenie całej akcji przeciwko totalitarnemu systemowi.
Zamieszki trwały w niektórych miejscach Poznania aż do soboty, 30 czerwca. Już 29.06 w godzinach popołudniowych rozpoczęto aresztowania uczestników, po głośnym przemówieniu radiowym premiera J. Cyrankiewicza, który stwierdził, iż “każdy prowokator czy szaleniec, który odważy się podnieść rękę przeciw władzy ludowej, niech będzie pewny, że mu tę rękę władza ludowa odrąbie!” Jako, że władza komunistyczna nigdy i nigdzie nie tolerowała jakichkolwiek sprzeciwów, przesłuchania odbywały się w bardzo brutalny i okrutny sposób. Śledztwa bezapelacyjnie łączyły się z barbarzyńskim biciem i maltretowaniem “podejrzanych”, których usiłowano przedstawiać jako opozycyjnych prowokatorów, związanych z obcą agenturą.
Historyczny czerwiec 56′
Poznański czerwiec 1956. To zwyczajowe określenie pierwszego w PRLu strajku generalnego niezaprzeczalnie przeszło do historii polski jako bunt przeciwko narzuconemu systemowi.
Demonstracje i zamieszki rozpoczęły się w Poznaniu 28 czerwca 1956 roku, pacyfikacja uczestników przeciągnęła się do następnego dnia. W efekcie tychże wydarzeń zginęło około 70 osób, wielu zostało rannych, około 700 demonstrantów aresztowano. Nie ulega jednak wątpliwości, że wydarzenia które wstrząsnęły wtedy miastem, przyczyniły się do rozbudzenia w społeczeństwie uczuć patriotycznych i rzec by można, niepodległościowych.
Z myślą o ponownym rozbudzeniu społecznej świadomości powstała niniejsza strona. Ma przybliżyć historię Czerwca 56′ – zarówno przyczyny jak i skutki ówczesnych wydarzeń. Nie sposób przecież nie uwzględnić w obiektywnej ocenie dni poprzedzających 28 czerwca, jak również tego, co działo się po zakończeniu Powstania. Nie przejdą tutaj bez echa również uczestnicy poznańskich demonstracji, zarówno ci, których nazwiska prawdopodobnie są wielu znane, jak i tych, o których słuch zaginął. Z podobnego przecież powodu powstało poznańskie Muzeum Powstania Czerwcowego 1956, aby nie pozwolić młodym pokoleniom zapomnieć o trudnych i często bolesnych czasach, kiedy Polska była zależna od władz komunistycznych.
Jednakże historia Polski walczącej o dziejową sprawiedliwość i szacunek dla narodu, to nie tylko wydarzenia poznańskie. Fakt, miasto to posiada piękną historię, o czym świadczą chociażby tutejsze zabytki, jednakże równie istotnymi jak zamieszki z Czerwca 56′ są także inne demonstracje. Zdarzeniami o podobnej randze historycznej i patriotycznej są przecież wydarzenia marcowe z 1968 roku i październikowe, zwiastujące przełom polityczny w Polsce, czyli zwyczajową “odwilż”.
Witryna ta powstała więc po to, by przyczynić się do poszerzenia wiedzy z zakresu stosunkowo najnowszej i kto wie, być może najważniejszej historii Polski. Za jej pośrednictwem pragniemy przekazać obiektywne fakty pod weryfikację Czytelników, aby samodzielnie mogli wysnuć wnioski co do słuszności racji obu stron i docenić narodowowyzwoleńczą walkę o współczesną, wolną i nieustannie rozwijającą się Polskę.
